O promieniowaniu grawitacyjnym
Strona
Abstrakt
Przedruk artykułu z Postępów Fizyki 10 (3), 1959
Wkład prof. Andrzeja Trautmana do teorii fal grawitacyjnych był kluczowy. Obejmował on przede wszystkim sformułowanie samej definicji niepłaskiej fali grawitacyjnej – częścią tej definicji było określenie energii przenoszonej przez falę. Podanie tej definicji było zadaniem wyjątkowo trudnym ze względu na ogólną zasadę względności oraz zasadę równoważności, na których oparta jest współczesna teoria grawitacji. Zagadnienia definicji fali grawitacyjnej i jej energii omówione są w niniejszym artykule z 1959 roku.
Dalszy wkład prof. Trautmana do teorii fal grawitacyjnych polegał na znalezieniu (wspólnie z Ivorem Robinsonem) ścisłych rozwiązań równań Einsteina spełniających rzeczoną definicję fali grawitacyjnej. Rozwiązania te znane są obecnie jako metryki Robinsona–Trautmana. Od tego momentu można było uznać, że ogólna teoria względności dopuszcza istnienie niepłaskich fal grawitacyjnych.
/dr hab. Andrzej Okołów – Wydział Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego/

