Przyrząd Kazimierza Antonowicza do całkowania równania Schrödingera

Strona

10
Autorzy

Abstrakt

W tym roku mija 100 lat od sformułowania przez Erwina Schrödingera słynnego równania, będącego podstawą mechaniki falowej. Jak wiadomo, ścisłe analityczne rozwiązanie tego równania jest możliwe jedynie w nielicznych przypadkach i dlatego we współczesnych badaniach kluczową rolę odgrywają rozwiązania numeryczne wykorzystujące nowoczesne techniki obliczeniowe. Mając świadomość, jak wielki postęp dokonał się dzięki superkomputerom w fizyce, astrofizyce i chemii kwantowej, warto może (z pewną nutą nostalgii) cofnąć się w czasie i przypomnieć sobie, jak z problemem numerycznego rozwiązywania równania Schrödingera radzono sobie dawno temu. Dysponując współczesną wiedzą, można się oczywiście trochę uśmiechać na myśl o tym, jak naiwne były to metody, ale pamiętajmy, że postęp w nauce odbywa się zwykle małymi krokami i to, co wiemy obecnie, to wynik pracy wielu minionych pokoleń.

Kazimierz Antonowicz’s Device for Integrating the Schrödinger Equation

Abstract

This year marks the centenary of Erwin Schrödinger’s formulation of the famous equation that forms the foundation of wave mechanics. As is well known, exact analytical solutions to this equation are possible in only a few cases. Numerical solutions employing modern computational techniques therefore play a crucial role in contemporary research. Aware of the enormous advances made possible by supercomputers in physics, astrophysics and quantum chemistry, it may be worthwhile—with a touch of nostalgia—to look back and recall how the problem of solving the Schrödinger equation numerically was approached many years ago. From the perspective of present-day knowledge, we may of course smile at how naïve those methods now appear. We should remember, however, that scientific progress generally proceeds in small steps and that what we know today is the product of the work of many past generations.